Hałkowska Katarzyna

Katarzyna Hałkowska studiowała matematykę na WSP w Opolu, gdzie otrzymała magisterium w roku 1963. Tezę doktorską z zakresu matematyki napisała pod kierunkiem doc. Zbigniewa Romanowicza. Doktoryzowała się na Uniwersytecie Śląskim w roku 1971, a habilitowała – na Uniwersytecie Wrocławskim w roku 1979 na Wydziale Filozoficzno-Historycznym. Jest autorką 86 publikacji; wypromowała 4 doktorów. Profesurę tytularną z zakresu nauk humanistycznych otrzymała w roku 1995 także na Wydziale Filozoficzno-Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego. W latach 1995 – 2008, do przejścia na emeryturę, była profesorem zwyczajnym na Uniwersytecie Opolskim. Na UO pełniła szereg ważnych funkcji. W latach 1981-1987 była prodziekanem Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii, a w latach 2005-2008 – dziekanem powyższego wydziału. Była dyrektorem Instytutu Matematyki i Informatyki w okresie 1987-2005. Przez wiele lat kierowała tamże Katedrą Algebry i Geometrii. Nawiązała współpracę z algebraikami z Uniwersytetu w Poczdamie. Najczęściej dochodziło do wzajemnych przyjazdów z odczytami i udziału w konferencjach. Była inicjatorką nawiązania ściślejszej współpracy z algebraikami z ośrodków w Toruniu i Warszawy poprzez organizowanie wspólnych konferencji, m.in. w Bachotku pod Toruniem oraz w Turawie. Prof. Hałkowska była organizatorem dużej międzynarodowej konferencji algebraicznej w Turawie w czerwcu 1988 r. z udziałem m.in. gości z wymienionych ośrodków oraz z Poczdamu i Nowosybirska.

Główne zainteresowania naukowe prof. Hałkowskiej wiążą się z logiką i algebrą. Jest współautorką kilku podręczników, m.in.:

  • Jerzy Słupecki, Katarzyna Hałkowska, Krystyna Piróg-Rzepecka, Elementy logiki matematycznej i teorii mnogości (WSP w Opolu, Wydawnictwo Skryptowe, Opole 1974).
  • Jerzy Słupecki, Katarzyna Hałkowska, Krystyna Piróg-Rzepecka, Logika matematyczna (książka miała kilka wydań, pierwsze wydanie: PWN, Warszawa 1976, wznawiana w 1999 r).
  • Jerzy Słupecki, Katarzyna Hałkowska, Krystyna Piróg-Rzepecka, Logika i teoria mnogości (PWN, Warszawa 1978; wydanie drugie poprawione – tamże, Warszawa 1994).  Książka jest podręcznikiem dla kierunku matematyki wyższych szkół pedagogicznych i specjalności nauczycielskiej uniwersytetów.