Prucnal Tadeusz

Profesor dr hab. Tadeusz Prucnal (1939-1998). Pochodził z Kielecczyzny (ur. w Szańcu k. Buska). Studiował matematykę w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Opolu. Tam dostrzeżono jego zdolności matematyczne. W 1963 r. uzyskał tytuł magistra matematyki na podstawie pracy z teorii liczb napisanej pod kierunkiem Jana Mycielskiego. Od września 1964 r. pracował w Katedrze Matematyki WSP w Opolu u prof. Słupeckiego. Jego opiekunami naukowymi byli Jan Mycielski, Jerzy Słupecki i Witold A. Pogorzelski. Prace doktorską z logiki matematycznej obronił w Uniwersytecie Śląskim w 1970 roku. Promotorem był prof. Witold A. Pogorzelski. Po doktoracie Tadeusz Prucnal przeniósł się do Katowic, gdzie pracował jako adiunkt w Instytucie Matematyki UŚl. Po kilku latach przeprowadził się na stałe w rodzinne strony i nieprzerwanie aż do śmierci pracował w Instytucie Matematyki WSP w Kielcach. Habilitował się w 1980 r. na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika w Toruniu. W Kielcach w roku 1990 otrzymał stanowisko profesora nadzwyczajnego. Tam też pełnił funkcje kierownika Zakładu Podstaw Matematyki, prodziekana i przez dwie kadencje dziekana Wydziału Matematyczno-Przyrodniczego. W latach 1984-1986 wykładał matematykę na Uniwersytecie w Biskrze w Algierii.
Opublikował 38 artykułów naukowych. Miał swój udział w powstaniu czasopisma Reports on Mathematical Logic jako sekretarz redakcji. Zajmował się głównie strukturalną zupełnością rachunków zdaniowych i logiki pierwszego rzędu. Zapoczątkował badania nad logikami kwantyfikatorowymi generowanymi przez systemy relacyjne.
W obrębie strukturalnej zupełności systemów dedukcyjnych uzyskał szereg wartościowych wyników. Rozwiązał m.in. jeden z problemów postawionych przez H. Friedmana, dowodząc strukturalnej zupełności logiki pośredniej Miedwiediewa.
Do ostatnich chwil był prezesem Kieleckiego Oddziału Polskiego Towarzystwa Matematycznego. Zmarł przedwcześnie z powodu nieuleczalnej choroby.