Zygmunt Jan

Profesor dr hab. Jan Zygmunt (ur. 1945). Edytor Alfreda Tarskiego Pism logiczno-filozoficznych. Tom 1: Prawda; Tom 2: Metalogika (PWN, Warszawa 1995, 2001). Napisał szereg prac historyczno-analitycznych, w których przedstawił wybrane aspekty dorobku współczesnej logiki polskiej przez pryzmat osiągnięć takich autorów, jak Jan Kalicki, Maria Kokoszyńska-Lutmanowa, Tadeusz Kubiński, Adolf Lindenbaum, Jerzy Łoś, Andrzej Mostowski, Mojżesz Presburger, Roman Suszko, Jerzy Słupecki i Alfred Tarski. Pochodzi z Podkarpacia (Kosina k. Łańcuta). Doktoryzował się na Uniwersytecie Jagiellońskim na podstawie pracy A survey of the proofs of the completeness theorem for first-order logic, napisanej pod kierunkiem prof. Stanisława Surmy (później opublikowanej jako rozdział w książce Studies in the History of Mathematical Logic, Ossolineum Wrocław 1973).
Jan Zygmunt był od roku 1971 r. pracownikiem PAN we Wrocławiu, a od roku 1983 – docentem na Uniwersytecie Wrocławskim. Od roku 1990 aż do przejścia na emeryturę w 2005 roku kierował Katedrą Logiki i Metodologii Nauk Uniwersytetu Wrocławskiego, którą objął po prof. Tadeuszu Kubińskim. Profesor tytularny od roku 1996. Pomysłodawca, pierwszy organizator, a w późniejszym okresie – współorganizator cyklu konferencji pt. Zastosowania logiki w filozofii i podstawach matematyki. Pierwszy redaktor naczelny Bulletin of the Section of Logic w latach 1972–1973. Następnie przez kilka lat sekretarz redakcji Studia Logica oraz członek komitetu redakcyjnego.
Prof. Jan Zygmunt jest autorem interesujących wyników z teorii matryc logicznych (pierwszy wskazał na zastosowania technik ultraproduktowych w tej dziedzinie), teorii konsekwencji, zwłaszcza nad stopniami jednorodności rachunków logicznych (wspólne prace z prof. Jackiem Hawrankiem), kontynuując w tym zakresie badania Jerzego Łosia, Romana Suszki i Ryszarda Wójcickiego, a także nad pojęciem wielokonkluzywnego wynikania (multiple-conclusion entailment relation), w nawiązaniu do prac Dany Scotta i T. J. Smiley’a.